21/12/2008 - SON NEFESİMDE

SON NEFESİMDE
Bir gün ansızın yanına gelicekken rahatsızlanmış hastaneye kaldırılmıştım.Hiçbir rahatsızlığım olmadığı halde durup dururken bana ne oldu anlamamıştım.Doktor bir kaç gün misafir edicez sizi yapmamız gereken bazı testler var dediğinde şüphelenmemiştim.Zira sağlığım için en doğrusuda buydu bence.tereddütsüz düşünmeden kabul ettim.seni arayamıyordum korkarsın üzülürsün diye ayaklandırmak istemiyordum.telefonumu da bu yüzden kapatmak zorunda kaldım.o birkaç gün geçmek bilmedi benim için,hastalar ve yakınlarını tanıdım kimisi ölümden söz ediyor kimisi tahliye olduktan sonra yapacaklarının hayallerini kuruyordu.benimse tek hayalim çıkar çıkmaz senden gelemediğim için özürdilemek ve kendimi sana affettirebilmekti.arkasından evliliğe giden aşkımızın temsilcisi olarak beğendiğimiz o nişan yüzüğünü parmağına büyük bi gururla takabilmekti...
testler sonuçlandı büyük bir merak içerisindeydim sabırsızdım acaba beni ne bekliyordu diye.
korkularımın yanı sıra dedim ya güzel düşünceler içerisindeydim...
Doktor geldi;
doktor-merhaba nasılsınız bugün nasıl hissediyorsunuz dediğinde
cvbım-süperim tşk ederim dedim.yanlız doktorun yüzünde acıyla karışık tatlı birşeyler söyleyebilme çabası fakat bir türlü nasıl söylüceğini bilemeyen bi hava vardı sanki sordum..
-siz nasılsınız.durumum nedir neyim varmış diye..
doktor-bakın beyfendi şimdi biz doktorların mesleği insanlara hayat vermek değil.Zira  ALLAHIN verdiği canıda o istemedikçe koruyamayız.eğer ecel geldiyse sebebi her ne olursa olsun Allah o canı alır!...
diyerek sözlerine bir dakikalık aralık verdi.işte o an anladımki doktorun bana söylemek isteyipte söyleyemediği gerçekten birşey var..susmaya devam ettim sabırla dinledim..
doktor-söylemek istediğim kolay bişey değil fakat söylemek zorundayım.ne yazıkki kan kanserisiniz:!...
anladımki bütün susmalar bana kalmıştı..boğazımda bir el vardı sanki konuşmak istiyorum fakat yapamıyorum.sora bildiğim tekşey ne kadarlık bi ömrümün olduğu...
sadece topu topu 2 yada 3 haftalık bir ömrümün olduğuydu...
iiyide hadi ben neysede ya sevdiğim ona nederim nişana bir hafta kalmıştı şurda öyle hevesliydiki...
hastaneden çıktım düşünceler beynimi benden alıp götürmüştü adeta..aradım onu buluşabilirmiyiz konuşmamız gerekiyor diyerek.büyük bir zevkle kabul etti...
buluştuk fakat öyle sevinçli öyle mutluydu ki..nasıl söylerdim nasıl derdim ben ölücem
üstelik öyle çok seviyordumki onu anlatamam...gezdik dolaştık herşey çok güzeldi.o gün yapamadım..bir sonraki gün ağzından kan geliyor başımın ağrıları ve dönmeleri artıyordu..daha öncede oluyordu fakat umursamıyordum...ama bu son zamanlarda sıklaşınca bitirmem gereken bu ilişkiyi sonlandırmanın vakti geldi düşüncesiyle iş yerine gittim ve çok zor olsada ayrılmamız gerektiğini ve vazgeçtiğimi söyledim..
yıkıldı ağladı gözünden düşen her damlada paramparça oluyordum.yapmak zorundaydım.hastalığımı bilmemeliydi.
ayrıldık!...
şimdi son zamanlarımdayım kokusunu bile öyle çok özlemiştimki anlatamam.duydumki evlenmiş istemediği biriyle..sırf bana inat...canımın içi nerden bilecekki..onu öyle çok seviyorum kii ve sırf bu yüzden bunca suskunluğu bozmamın tek sebebi konuşucaksam son nefesimde onun adına konuşucam demiştim...
şimdi bu son nefesim
hayatı sana;yaşamayı ve güzel olan ne varsa sana emanet ediyorum birtanem.beni sevdiğin gibi sev sana olan emanetimide..kalbimide...hoşçakal birtanem.merak etme ruhum vediğin huzurunla mutlu..seni çok seviyorum mutluluklar bebeğim...
fable_dewill-19@hotmail.com